Tęsknota i lęk przed rozstaniem jest czymś normalnym w życiu dziecka.

Pierwsze rozstania

Około ósmego miesiąca życia dziecko zaczyna dostrzegać, że mama i ono nie jest jedną osobą – są dwiema odrębnymi istotami. Jednak kiedy mama znika z pola widzenia trudno wyobrazić sobie gdzie ona jest – po prostu jej nie ma. Z czasem dziecko zaczyna rozumieć, że rodzic, mimo, że go nie widzi, nadal istnieje i zaraz wróci (nazywamy to stałością obiektu – świadomość, że ów obiekt istnieje bez względu na to, czy widzimy go czy nie). Jest to jednak długotrwały proces dlatego pewność, że rodzic powróci po pozostawione dziecko pojawiać się może dużo później – około 2-3 roku życia. Jednym dzieciom rozłąka przychodzi dość łatwo, innym trzeba pomóc w tych trudnych chwilach.

Jak rodzice mogą pomóc

  • Staraj się by pożegnania były krótkie i pozytywne. Łatwo powiedzieć, bardzo trudno wykonać… Jednak dawanie dziecku „jeszcze minutki” i „jeszcze jednego buziaka” przeciąga tylko to, co nieuchronne. Sprawia, że dziecko rozżala się i rozstania są jeszcze trudniejsze. Z doświadczenia wiemy, że buziak, przytulenie i zapewnienie, że wrócimy po nie jest najlepszym sposobem.
  • Wprowadź rytuał na pożegnani – zwyczaj, gest, buziak, coś śmiesznego co pozwoli zostać dziecku w dobrym nastroju. Wielokrotnie to pomaga. Taki zwyczaj, coś niezmiennego, na co dziecko zawsze może liczyć dodaje pewności by wkroczyć śmielej do klasy przedszkolnej.
  • Kiedyś pewna dziewczynka dostawała od mamy karteczkę na której zapisywała „Kochamy Cię – Mama i Tata”. Ta karteczka była cały czas w jej kieszeni a kiedy potrzebowała, prosiła nauczycielkę by jej ją odczytała. Te karteczki naprawdę pomagały jej w ciągu dnia. Warto spróbować.
  • Pozwól pomóc nauczycielowi w ciężkich pożegnaniach. Są to doświadczone osoby które z powodzeniem przyjmowały w przedszkolu wiele dzieci. Warto im zaufać.
  • Staraj się być spokojny przy pożegnaniu.
  • Przesiadywanie w szatni, zaglądanie do okna sali przedszkolnej nie pomaga dziecku.
  • Czytaj razem z dzieckiem książki o dzieciach które idą do przedszkola.
  • Punktualnie przychodź po dziecko – teraz jest czas tylko dla was. Wyłącz telefon i spędź trochę czasu tylko z dzieckiem.

» Artykuł pochodzi z Newslettera Polskiego Instytutu Montessori montessori.info.pl

Google+